errebelatu (ad.)

1. da ad. (Ipar.) Herratu, desbideratu. Errebelatzen dira eta galtzen beren gogoetetan. 2. du ad. ARG. Errebelatua egin. 3. da/du ad. ERL. Jainkoak, gizon-emakumeei ulergaitz eta ilun gertatzen zaiena argitu edo jakinarazi; Jainkoak bere izaera jainkotarra gizon-emakumeei ezagutarazi.



Atzera