mugatu (izond.)

1. izond. Mugatua dena; mugak dituena. 2. izond. HIZKL. Euskaraz, mugatzailea duen izen-sintagmaz esaten da. 3. iz. eta izond. HIZKL. Mugatzailedun izen-sintagmari dagokion deklinabidea eta horren paradigma. Mugatu singularra edo plurala izan daiteke.



Atzera