inora

adb. 1. Ez toki batera, ez bestera (ezezkoak diren testuinguruetan). Horrela ez goaz inora; errekara goaz hobeki esan. 2. Tokiren batera, norabait (ezezkoak ez diren testuinguruetan). Oporretan inora joatekotan, Parisera joango nintzateke. INORARIK GABE. Noraezean. Hizkuntza inorarik gabe besoz eta zangoz katigatuta uzten zuela.



Atzera