behatu 1

(Ipar.) 1. du (askotan dio) ad. Begiratu, so egin. Behatu nuen berehala Piarresen ohera "Egun on" errateko xedearekin. Ez beha gau beltzari. 2. da ad. Ikusiz zein entzunez, arreta jarri; entzun. Ez da bere aitari behatzen. 3. zaio ad. Egon. Ez sar behatzen ez zaizkizun gauzetan. 4. du ad. Izaki, fenomeno edo gertaerei begira jarrita haiei buruzko datuak jaso, neurketak, azterketak, etab. egiteko xedeaz.



Atzera