deribatu (iz.)

1. izond. FIS. Oinarrizko magnitudeen bidez (denbora, luzera, masa, etab.ez) defini daitekeen magnitudea. 2. iz. eta izond. KIM. Substantzia batean eginiko transformazioen ondorioz lortzen den produktu berria. Nitrobentzenoa bentzenoaren deribatua da. 3. iz. MAT. Funtzioaren gehikuntza eta aldagai independentearen arteko limitea, aldagai independentearen gehikuntzak zerorantz jotzen duenean. • deribatu partzial. MAT. Aldagai independente bat baino gehiago dituen funtzioan, funtzio honetako aldagai bakoitzarekiko egindako deribatua. ¶ ikurraz adierazten da. || zirkuitu deribatu. ELEKTR. Ik. zirkuitu.



Atzera