esan (ad.)

du ad. Hitzen bidez, bereziki ahoz, gogoan dena adierazi. Norbaiti zerbait esan. Zergatik diozu hori? • ESAN BEHARRIK EZ. Bistan da, argi dago. Bigarrenak, esan beharrik ez, zorrotzagoak dira lehenbizikoak baino. || ESAN GABE DOA. Bistan da, argi dago. Esan gabe doa ez natorrela ados. || ESAN NAHI BAITA. Esandakoa argiagotu edo ulerterrazago adierazi nahi duen esaldi baten aurretik erabiltzen den esapidea. || ESAN NAHI IZAN. Adierazi, halako esanahia izan. || HANDIAK ESAN. Egia latzak esan.



Atzera