eten (ad.)

da/du ad. 1. Zerbait bi buru edota muturretatik teinkatuz hautsi. Katea eten egin da. 2. Jarduera, prozesu bat, etab. behar baino lehenago, amaitu aurretik, geldiarazi. Arbitroak jokoa eten egin du. Harremanak etenda daude. 3. (B) Hautsi. Zaku eten eta zulatua.



Atzera