hankape

1. iz. Hanka azpia; menpekotasuna (lekuzko kasu-atzizkiez erabilia). Zakurra isil-isil badoakio burua makur eta buztana hankapean. Hiru hilabete ez da heldu dela eta denok hankapean hartu nahi gaitu. 2. adb. Hankapetik. Burdina astunak hankape jaurtiz.



Atzera