hil 2

1. da/du ad. Izaki bizidunaren bizia amaitu, berez edo norbaitek eraginda. Gazterik hil da. Harrika hil zuten. Nork bere burua hil. 2. da/du ad. (hed.) Gauzez mintzatuz, desagertu edo desagertarazi. Hizkuntza hilak. 3. da ad. (hed.) Bukatu, amaitu. Urte zaharra hil orduko berria jaio. • HERIOTZAZ HIL (norbaitek norbait). Hil. Aitari edo amari birao esaten diona heriotzaz hil bedi (hil bezate). || HIL EDO BIZI(KO). Zeharo garrantzi handikoa dena; bizitza edo heriotza beregan dituena. Hil edo biziko operazioa egin diote.



Atzera