ordea 1
lok.
Baina
(ia
beti
bigarren
perpausean tartekaturik
edo
amaieran).
Ederki dago hori; ez, ordea,
uste
dugun
bezain
ederki
. Gero, idazleak baditu eskubideak, nork uka; eginbeharrak
ere
bai
, ordea. Alperrik ordea.
Nola
jaio
zen ordea?
Atzera