behar 1

iz. 1. Zerbaiterako nahitaezko den zera; zerbait nahitaezko gertatzea (aurretik aditza era burutuan har dezake osagaitzat). Ukitu batzuen beharra du oraindik. Gure beharrak betetzeko. Handik alde egin beharra izan zuen. Agindu behar handirik ere / guk ez genuen sasoi hartan. 2. (B) Lana. Behar-eguna. • BEHAR BIDEAN. (Ipar.) Beharrean, ordez (aurretik aditza era burutuan duela). Ireki behar bidean, ateaz aurpegian eman diozu. || BEHAR EGIN. Lan egin. || BEHAR-ORDU. (Ipar.) Estualdia. Hobe da behar-orduan hatz bat ebakitzea, gero eskumutur guztia baino.



Atzera