bihurritu (ad.)

da/du ad. 1. Bihurri bilakatu. Bihurritu eta gaiztotu zen. 2. Asaldatu, norbaiten aurka altxatu. Ene aginduen aurka bihurritu da. 3. Zerbait bi muturretatik kontrako aldetara biratu, edo mutur bat finko dagoela bestea biratu. Lepoa bihurrituz akabatu zuen oiloa. 4. Bihurdura gertatu. Orkatila bihurritu zuen.



Atzera