jario (iz.)

1. iz. Jariatzeko ekintza eta horren ondorioa; jariatzen dena. Barrika horrek jarioa du beheko aldean. Ur-jarioa. 2. iz. Jaidura, joera. Bekaturako jarioa. 3. iz. Hitz-elkarte baten bigarren osagai gisa, aurretik duen izenak adierazten duena erruz egitea edo gertatzea. Hura izan zen gezur-jarioa. 4. adb. Hitz-elkarte baten bigarren osagai gisa, adierazten dena jariatzen zaioneko egoeran. Zerraldo utzi zuen odol-jario. Basoa lurrin-jario dago. 5. FIS. Ik. fluxu. • JARIOKA. Jariatzen. || JARIOAN. Jarioka. Beti jarioan egon.



Atzera