katigatu

(Heg.) 1. da ad. Punta duen zerbait nonbaiten atxikirik gertatu; punta duen zerbaitetan heldurik edo atxikirik gertatu. Sasietan katigatutako artile-maluten antzekoak. 2. da ad. Haria edo kideko gauzak ezin askatu direla gertatu. Katigatu da mataza. 3. da ad. Zerbait nonbait, ezin askatu dela gelditu. Eskuak arrakalan katigatuta zituztela gelditu ziren. 4. du ad. Katigamenduaren bidez trenbideetako orratzak higitzea eragotzi.



Atzera