oste 2

iz. (B) 1. Atzea (postposizioan, dagokion izen-sintagmak -en kasu-atzizkia hartzen duela; delako sintagmako izenak zerbait bizigabea adierazten badu eta atzean adjektiborik ez badu, -en atzizkia eta mugatzailea gal ditzake; dagokion izen-sintagmarik gabe ere azal daiteke). Oraindino ez zuen eguzkiak osoro mendi osteetatik jaso aurpegia. Mendixka batzuen ostean. Zure aurrean eta zure ostean. Osteko aldean. 2. Erantzunetan, errepikatzen den hitz baten ondoan, indargarri gisa edo erabiltzen den hitza. Zer lan eta zer lan-oste!



Atzera