etsi (ad.)

du ad. 1. Norbaitek zerbaiten itxaropena galdu, dagoen bezala gelditzea onartuz, amore emanez, bertan behera utziz. Lehenbiziko ezean ez dezagun etsi. Ez zuen etsi, ez zen kikildu bigarren aldiz porrot eginda ere. 2. Egoera berri batera ohitu, moldatu. Neskameak etsi du etxe berrian. • ETSI(T)A EGON. Uste osoa izan, konbentzituta egon. Duela 70 urte, etsia nago, gehiago egiten zen euskaraz Donostiako kalean.



Atzera