inor

izord. 1. Pertsona bat ere ez (ezezko testuinguruetan). Ez da inor, dakidanez, bikoiztasun horretaz artegatzen. Ez duzu inor hilko. 2. Pertsonaren bat, norbait; beste (ezezko ez diren testuinguruetan; baiezko adierazpenezko perpausetan, beste edo mintzatzen dena ez den beste inoren baliokidea). Inor etorri al da? Inoren hutsak ikusteko begi erneak ditugu. INOR GUTXI. Pertsona gutxi, ia inor ez. Inork gutxik irakurri dituen paperetan. || INOR IZAN. Nor izan. Ni ez naiz inor zure etxean sartzeko.



Atzera