ihes

iz. 1. Arrisku edo kalte bat, edo batere gogoko ez den zerbait saihesteko lasterka urruntzea; nonbaitetik alde egiteko ekintza. Segoviako ihesa. 2. Gas edo likido bat dagoen ontzi edo dabilen tututik zulo edo arrakaladura batetik ateratzeko ekintza eta horren ondorioa. Fabrika horretako gas-ihesak kutsadura handia sortu du. 3. KIR. Lasterketa batean txirrindulari batek edo gehiagok tropelari aurrea hartu eta aldentzen diren ekintza. 4. TEKNOL. Erloju mekanikoetan, engranajeen higidura kontrolatzen duen gurpil horzduna. ihes-abiadura. FIS. Gorputz batek beste gorputz baten eremu grabitatorioaren eraginpetik irteteko behar duen abiadura minimoa (adib., kohete batek Lurraren orbitatik irteteko behar duena). || ihes-puntu. MAR. Perspektiban, espazioan paralelo diren zuzen guztiak planoan biltzen diren horizonteko puntua. || ihes-tutu. AUTOM. Eztanda-motorean erretako gasak atmosferara kanporatzen diren tutua. IHESARI EMAN. Ihes egin. Eman zion (edo zitzaion) ihesari, baina alferrik. || IHESARI LOTU. Ihesari eman, ihes egin.



Atzera